Archive for the ‘شاکی’ Category
وقتی میگویم آه؛ آهم تمام میشود. میگردم تا آه دیگری را از داخل سینهام: جایی که همیشه آههایی دارد، بردارم و به بیرون پرتاب کنم. آههای من اول فقط تا موی سرم بالا میرفت؛ تا جایی که قادر به دیدن آن هم نیستم. من، اما هر بار رفتنش را تصور میکردم، و میدیدم که دوباره سنگین میشد و با بادها میرفت. باز من از کف سینهام آه دیگری را بر میداشتم و هوا میدادم. اما حالا، وقتی میگویم آه، سینهام سوراخ میشود و دیگر در آن آهی نمیماند. به آخرین آهم که نگاه میکنم میبینم که او هم دارد تمام میشود.
رفیع جنید، ها، ص90
وقتی عاشقت بودم نفهمیدی. وقتی گفتم، نخندیدی. تو فالمون حسرت بود، جدایی بود، اینم نفهمیدی.
1- گرچه اخبار انتخاباتی رو دنبال میکنم،اما تقریباً زده شدم. تو این روزهای انتخابات که هیجان حاکم بر شرایطه، از کتابها، از موسیقی دور شدم، به کتابهام مراجعه کردم، ذهن زمستانی جهانبگلو، این جمله اول به چشمم میخوره ” اخلاق در جامعه سرنوشتساز است نه سیاست”، حوصلم سر میره میبندمش! به هرحال سبزته، به شدت.
2- فصل انبه هم رسید. بعضیها این میوه رو به واسطه این که دفعه اول جذبشون نکرده، ازش خوششون نمیآمد، اما من توصیه میکنم دوباره امتحان کنن.
پیشنهاد من: پوست انبه را بکنید، در مخلوط کن با مقداری یخ (در حدی که سرد و تگریش کنه) مخلوط کنید، در روزهای گرم تابستان ازش لذت ببرید. معرکهست. زیاد یخ اضافه نکنید تا لزجی آب انبه کم بشه.
3- مسئول سایت گفت کارتت بوی فارالتحصیلی میده، بوی کارت دانشجوییمون هم در اومد.
4- چه زود همه ادعاها زنگ میبازن.
5- هی به خودت میگی یه بار دیگه، قانع میشی که یه بار دیگه، یه بار دیگه میشه و بعد به خودت میگی هرگز! و دوباره به خودت میگی یه بار دیگه…
اصلاً این حس رو دوست ندارم، اما خیلی سراغم میآد. برای من که دارم سعی میکنم به قول معروف آسانگیر(easygoing) باشم، سخته، دارم به این نتیجه میرسم که این تغییر رفتار رو کنار بزارم. مشخصه که خودم هم دوست دارم که یه بار دیگه، اما نمیشه. برای من بستن چشمها و هرگز نهایی رو اعلام کردن همیشه آسون بوده. دوست دارم دیگه عذاب نکشم.
6- اینطور که بوش میآد باید بار و بساطم رو برای حداقل یک سال جمع کنم و از تهران برم. سخته، اما همیشه هم تو این فکر بودم که از تمام دوستان و آشنایان و حتی خانواده دور بشم. نمیدونم سرنوشت چه داستانی برای من داره، اما تو فکر ترک ایران هم هستم. چی پیش میآد؟
1- از قدیم گفتن دست بالای دست بسیاره، یعنی از خونه به وردپرس دسترسی پیدا کردم.
2- دیروز رفته بودم نمایشگاه کتاب، یا به قول مدیا کاشیگر دمپایی فروش. تشبیه بسیار ظریف و دقیقی هست.
چیزی که کاملاً مشهود بود، خود انتشاراتیها هم حال و حوصله نداشتند،کاملاً از بینظمیشون نسبت به سالهای قبل مشخص بود.یه چیز دیگه، بعضی از این انتشاراتیهای کتابهای ریالی خارجی، کتابهای افست رو هم به قیمت اوریجینال میفروختند.
نکته آخر در مورد نمایشگاه هم نان استاپ اینگیلیش بود.
3- اینجا در مورد رمان کافکا در ساحل چیزی نگفته بودم، به شدت پیشنهاد میکنم. تا حالا شنیده بودین کسی بگه از تیپ این رمان خوشم نیومد، یا این رمان تیپ من نیست، معادل همون که تو انگلیسی میگن:she is not my type!. این رمان دقیقاً تیپ من بود یعنی چند شب پشت سر هم باهاش خوابیدم.
1- بالاخره به وردپرس عزيزتر از جانم دسترسي پيدا كردم.
رفته بودم آلبوم « اه بازم بارون گرفت» م.ر شجريان رو بخرم كه چشمم به پوستر آلبوم جديد بنيامين افتاد، گفتم به جاي اينكه 3500 تومان ناقابل رو در شكم دل آواز هدر كنم اين آلبوم رو بخرم. يعني اصلاً دلم نيومد 3500 تومان به آلبومي با گرافيك چندش آوار بدم.
اگرچه با آلبوم قبلي بنيامين ارتباط برقرار نكرده بودم و كلاً من رو چه به موسيقي پاپ داخل، از اين اين آلبوم حسابي لذت بردم. مشخص بود تيم حرفه اي پشت كار بودند. گرافيك كار باز هم خوب نبود، نه به بدي آلبوم اه بازم…، اما طرح جلد افتضاح.
2- كتاب پرفروش كافه پيانو رو خوندم. به نظر من كتاب، داستان و تفكرات مسخره اي داشت. هنوز تصميم نگرفتم كه واژه مبتذل رو براش به كار ببرم يا نه. به نظر من اين كتاب هيچي نبود. فقط گفتم كه اعلام كرده باشم! در ضمن حال خواننده بد مي شه وقتي بالاي هر صفحه اسم كتاب و نويسنده به خوردش داده مي شه. آقايان و خانم هاي ناشر! كمي ملاحظه!
3- به سلامتي اخراجي هاي دو به فروش ميلياردي خودش داره ادامه مي ده. نكته اي به نظرم رسيد كه آقاي ده نمكي و مخالفان بايد به ياد داشته باشند تا زيادي مغرور نشن و يا زيادي گلو پاره نكنن.( هرچي مي كشيم از اين كلمه زياديه!) با مقايسه جوامع در حال توسعه مثل ايران و تركيه، به نكات شگفت انگيزي پي مي بريم، نكاتي كه نشون مي ده خيلي از وقايع ضرورتي هست در اين مسير، كه حالا نمي دونم واقعاً به سمت توسعه هست، يا فقط مسيري هست كه باشه. درست يك ماه قبل از اكران اخراجي هاي دو، فيلمي كمدي در تركيه ركورد فروش رو با اختلاف زيادي شكست. از قضا، اين فيلم هم نسخه دوم از سري فيلم هاش، اتفاقاً با سناريويي بسيار ضعيف تر، اتفاقاً با كارگردان جوان و مغروري هست. با اين تفاوت كه فيلم تركي، بدون ستاره، براساس لودگي ها و شوخي هاي زير شكم و داخل شكمي يك شخصيت(كاراكتر) به اين فروش دست پيدا كرده، كه به نظر من مهم نيست.
4- اونقدر كه سريع اين يادداشت رو نوشتم، تو عمرم سريع صحبت نكرده بودم.
- اه بازم بارون گرفت، كنايه اي هست به تمام كليشه ها، ماه، بارون، كوچه و… كه از حد تكرار گذشتن و به درجه ملال رسيدند، لطفاً كمي نوآوري!
پرده افتاد
خب، یک روز گذشت، احساسات ما هم فروکش کرد، کمی فکر، کمی تعقل حق رو به خاتمی میداد. ای کاش از اول نمیآمد، ما که گفتیم. ولی خواستیم حالا که آمده بماند. آمدن و رفتن خاتمی هزینه زیادی داشت، اما با این کار خیلی از پردهها رو پایین کشید.
از امروز راهبرد خیلیها تغییر خواهد کرد. خیلیها به موسوی رای نخواهند داد، به همان دلیل موجهی که خاتمی کنار کشید. خیلیها هم که به تفکر و سابقه موسوی رای نخواهند داد. اما با پیروزی جناب موسوی هیچ چیز تغییر نخواهد کرد. در چنین شرایطی، که خاتمی را وادار به کنار کشیدن کرد، راهبرد خاتمی به دور باطل منجر خواهد شد.
از این عنوان خیلی خوشم آمد: تاریخ شرمنده شد.
آخرین یادداشت سیاسی این وبلاگ تا اطلاع ثانوی.
در راستای بحث سیبزمینی و خاتمی و اینا، از هندوونه میخوام بگم. این روزهای مریضی من رو به هندوونههای نوبر بسته بودند که بوش از آشپرخانه تا به اتاق میرسید. همین! گفتم کمی دلتون بسوزه.
این عکس رو هم خیلی وقت پیش گرفته بودم و دنبال بهونه برای فرستادنش میگشتم.

آقای خاتمی نکنید!
با تمام حرفهای آقای قاضیان موافقم. خاتمی اشتباه کرد که آمد، اما با کنار کشیدن بزرگترین اشتباه و بزرگترین خیانتی را که میتوانست، در حق این مردم و کشور انجام خواهد داد.
آقایان خاتمی دست بالا را شما دارید، ولی مرعوب شدهاید. آقای خاتمی، هرچقدر اطرافیان شما منفور باشند، در هر انتخاباتی که شخص شما حضور داشته باشید، رای اول خواهید بود.
آقای خاتمی فکر میکنید اینها به کس دیگری اجازه کار خواهند داد که میخواهید به نفع مردم کنار بکشید؟ 4سال حاکمیت یک دست خلاف این را به شما اثبات نکرد؟
آقای خاتمی شما دارید روی اصول دموکراسی پا میگذارید، شما به اصرار، دعوت و حمایت مردم به صحنه آمدید و پذیرفتید، اما حالا میخواهید مستبدانه تصمیم بگیرید و بدون پرسش از ما و توجه به حامیانتان، انصراف که نه، به نفع دیگری کنار بکشید(دیگه بدتر!).
آقای خاتمی شک ندارم در صورت انصراف، خیلی کمتر از نیم طرفداران شما به آقای موسوی رای خواهند داد، نکنید این کار را آقای خاتمی!
مطالعات جامعهشناسی در این دوران حکایت از رای جامعه به اشخاص حاشیهای دارد، اما جامعهشناسان یک اصل را هم قبول دارند، محبوبیت!در دوره قبل هیچ کسی محبوبیت نداشت، و این دوره با کنار کشیدن شما هم، نامزد دیگری محبوبیت ندارد. با این اوصاف از همین الآن باید به آقای احمدینژاد تبریک گفت.
آقای خاتمی اجازه دهید 50 سال دیگر بتوانیم، بدون شرم به فرزندانمان بگوییم که دوستت داشتیم.
پ.ن: آقای خاتمی بمانید، همراه آقای موسوی بمانید، آقای خاتمی بازی کنید، اشکال ندارد، رو بازی کنید. اجازه دهید ایشون رای احمدینژاد را بشکند و احتمال پیروزی شما در دور اول را بیشتر کند.
پ.ن: شرمنده از این یادداشت احساسی. روزی که این یادداشت رو نوشتم بعضی از مسائل به ذهنم نرسیده بود و راهبردی رو داشتم که خاتمی بعد از انصراف در پیش گرفت، اما با خاتمی.
در این مورد که خاتمی ناخواسته خیانت کرده یا نه، تاریخ قضاوت خواهد کرد. من اشتباه کردم.
من، الی.
1- الی رو دیدم. جشنواره فیلم شهر. به قول سخنران تحت غیرانسانیترین شرایط ورود به سینما. سالنی پر از تماشاچی نشسته روی صندلی و زمین، سالن یک سینما فلسطین. سالنی پر از مشتاق و مسئول. که از ازدحام جمعیت، صدای پچپچ و گریه نوزادانِ احتمالاً مسئولین، تمرکزی روی فیلم نداشتم.
الی به حق کارگردانی کم نظیری داشت. اما بعد از دیدن فیلم، هیجان خیلی از سینما دوستان رو نداشتم، چرا؟، شاید چون الی داستان تازهای برای من نداشت. الی داستان هرروزه من بود. داستانی که فقط به طبقه متوسط شهری محدود نمیشه، داستان قضاوت، بیشرمی، سکوت. جرات به خرج میدم و میگم داستان معصومیت. داستانی که از همه شخصیتهاش خسته شدم، از تو الی.
حامد میگه، شاید اگر الی بود کمک میکرد چرخهای ماشین اونطور تو ماسهها گیر نمیکرد. الی، شک ندارم کمک میکردی، اما بعدش چی؟ چه کنیم الی؟
الی جای دوری نیست، اطرافمون الی کم نیست.
2- کشش ذهنی ندارم که کی، اما گفته بود گاهی هم یک جمله خوب:
بودن را تاجایی که هستی، شدن را تا جایی که میتوانی صرف کن.
1. مصاحبه آقای بادامچیان به قول زیتون ما رو یاد مرحوم گلآقا میاندازه، اما حیف که نمیشه جایزه طنز برتر سال رو تقدیمشون کرد … به این آقا نمیشه حرفی زد، فقط میشه گفت، از دل سلامت میکنم!
2. آقای مخابرات اظهار کردهاند به زودی تمام کشور به زیر چتر اینترنت بیسیم خواهد رفت. OHHHH MY GOD. قربان تو آقای مخابرات! اینترنت بیسیم نخواستیم، تو وضعیت دسترسی ADSL رو سامان ببخش. به وضع خدمات ADSL در مرکز سلمان فارسی(سعادت آباد) سروسامانی بده. احتمالاً ADSL این مرکز دست همون مافیای تو جیب رئیس جمهوره. فقط دو شرکت این خدمات رو ارائه میدن. یکی فقط سرعت بالای 256k،که قیمتی حدود 40 هزار تومان خواهد داشت و دیگری که خونبهای تمام اجداد نداشتهاش رو از ما طلب داره. یک ماه اشتراک ADSL با سرعت 64k، ناقابل، 35 هزار تومان.
3. اوف! دیگه از خوندن این همه پست و مقاله و یادداشت درباره انتخابات خسته شدم. وبلاگستان فارسی دیگه شورش رو درآورد. نمیدونم چرا همه استدلالها و نتایج یه جورایی به نفع خاتمی هست. انگار نه انگار شیخی و شهرداری آمدهاند، انگار نه انگار ثروتی خرج شده و فقط مانده خاتمی آقای احمدینژاد رو کله پا کند.
دستهای از تورنتو نشینان! هم که قدرت درک و فهم خود رو با اظهارات علمی و فنی در رابطه با ذخیره آب در تخلل خاک و تامین آب کشاورزی، آشامیدنی، برق و کنترل سیلاب با آن، به رخ جهانیان میکشند، هنوز نشون میدن مرغ یک پا داره و پای دومش هنوز جایی گیره.
4. من به حضور خاتمی تا پایان انتخابات شک دارم، اما تا آخرین لحظه برای پیروزی تلاش خواهم کرد، اما اگر به نفع کسی کنار بکشه، چنان خواهد شد که تا آخر عمر نامش رو بدون پسوند نبرم. خاتمی این حق رو نداره. خاتمی حق نداره رای ما را در صندوق دیگری بخواهد یا فرض کند.
از اینکه خاتمی در این دوره در تشکیل ستاد انتخاباتیاش عقل بیشتری به خرج داده خوشحالم. امیدوارم در دولت آینده کمترین استفاده رو از بعضی مشارکتیها و مجاهدین مثل م.ت و ب.ن داشته باشه( اینجا کیهان، وبلاگ پیام ف.) تا اینان نظریات مترقیشان رو شبها، فقط برای همون اهل منزل تعریف کنند.
5. نمیتونم نگم که حدیث بیقراری ماهان چیز دیگریست. شاملو چند شعر رو منفجر کرده.
6. اینجا گفته یکی زحمت کشیده و سه قسمت مستند ایران و غرب، در یوتیوب گذاشته، اما کسانی که اینترنت خرسرعت و عشق آرشیو دارند از اینجا میتونند دانلودش کنند. من لینکها رو چک نکردم.